Het verhaal van Karl Abarth is een aaneenschakeling van successen, zowel op het gebied van de racerij als op het vlak van design.

 

 

Sinds hij als kind met huishoudelijke apparaten begon te spelen, vormde de wereld van motoren de belangrijkste uitdaging voor Abarth: een passie gecombineerd met zowel talent als een neus voor baanbrekende vernieuwingen.
En toen deze man eenmaal aan het werk ging, verdeelde hij zijn tijd tussen het circuit en de werkplaats. Hij was hard voor zichzelf en verwaarloosde dikwijls het persoonlijke contact met de mensen die hem het meest dierbaar waren.
Het succes van Abarth kwam niet vanzelf. Hij moest op minstens vier momenten in zijn leven weer van voren af aan beginnen.

 
In 1949 ontstond Abarth & C. als gevolg van een nieuwe tegenslag, het faillissement van het veelbelovende Cisitalia. Maar mede door deze vervelende ervaring die Abarth als werknemer opdeed kwam wel een nieuwe kant van zijn persoonlijkheid naar voren: zijn ondernemerstalent en aanleg voor de industriële wereld.
De jaren vijftig waren voor Abarth een decennium van overwinningen, innovaties en nieuwe records.
De omvang van het bedrijf en personeelsbestand nam toe en de verkoop van opvoersets steeg naar nieuwe hoogten.
Het was een periode van continue groei en het merk Abarth was in steeds meer landen vertegenwoordigd. De export maakte 10% van de jaaromzet van het bedrijf uit. Maar Carlo Abarth, inmiddels bijna 50 jaar oud, ging niet op zijn lauweren rusten: ook in de jaren na 1955, een periode waarin de firma zijn gouden jaren tegemoet ging, stortte Carlo Abarth zich volledig op zijn werk.

Hoewel Abarth zijn tijd twee jaar lang hoofdzakelijk had besteed aan het produceren van opvoersets en het ontwerpen van productiemodellen, bestond er nog altijd verbondenheid tussen Abarth & C. en de wereld van de racerij zodat het bedrijf op de hoogte bleef van alle nieuwe ontwikkelingen.
In 1953 construeerden de Abarth-ingenieurs een ultralichte koets met afneembare carrosseriedelen voor een Ferrari ‘barchetta’. De auto stond op het chassis van een ‘166 MM’ en werd aangedreven door een tweeliter motor.
Het ontwerp van de auto oogde futuristisch vanwege het modulaire concept van de diverse aluminium panelen die gezamenlijk slechts 54 kg wogen en die tijdens een race eenvoudig konden worden vervangen indien nodig. Met dit model nam het Guastalla-raceteam deel aan het Italiaanse kampioenschap en eindigde als eerste in zijn klasse.
Het jaar 1953 was opnieuw een jaar van forse groei voor Abarth & C. Het personeelsbestand steeg van 44 naar 71 medewerkers en de export was goed voor 10% van de jaaromzet. Het aantal geproduceerde uitlaatdempers bedroeg meer dan 45.000 stuks, waarmee Carlo’s vermoeden dat dempers een belangrijke bijdrage konden leveren aan de omzet zodat er geld overbleef om in onderzoek en ontwikkeling te steken bewaarheid werd.

1955-1958: deze jaren gelden als de periode waarin Abarth het hoogtepunt van zijn roem bereikte.
Na zijn succes in de racerij en met het bouwen van racewagens, richtte Abarth zijn aandacht op het grote publiek en introduceerde zijn eerste kleine straatmodellen, auto's in een klasse die tegenwoordig het segment van de supermini's wordt genoemd. Voorbeelden hiervan waren de 750 GT en de legendarische 500 Abarth waarvoor een uitdrukking ontstond die gemeengoed is geworden in onze taal: ‘klein maar fijn'.

                                                                                      ABARTH 750 GT   

 

 

 

 

Het jaar 1955 was een keerpunt voor Abarth & C. Nadat Carlo Abarth zich drie jaar had gefocust op het bouwen van racewagens, kreeg hij een geniale ingeving: transformeer de splinternieuwe Fiat 600 in een kleine, betaalbare sportwagen. Het resultaat verdient zonder meer een plekje in de hall of fame met modellen van het merk met de Schorpioen: de 750 GT.
Dit model belichaamde het beeld van een ‘sportwagen’ en groeide al snel uit tot een soort statussymbool voor autoliefhebbers en klanten uit de hogere milieus. Het duurde niet lang of de verkopen bereikten een recordhoogte.

De jaren zestig zijn een gouden decennium voor de Schorpioen. Een gelukkige periode, die gekenmerkt wordt door meer overwinningen en records dan ooit tevoren. Het is in dit decennium dat ‘Abarth' in het gewone spraakgebruik een synoniem wordt voor sportieve prestaties, modificaties, meer vermogen en de wil om te winnen.
Het zijn ook de jaren waarin de naam Abarth in tal van uitdrukkingen voorkomt. Wanneer bijvoorbeeld in Italië iemand een hele sterke espresso wil bestellen, vraagt hij om ‘Een Abarth-koffie'.

De naam Abarth was aan het begin van de jaren '70 een begrip geworden, zeker onder autokenners. Het imago van het bedrijf was een getrouwe weerspiegeling van de persoonlijkheid van Carlo Abarth.
En hoewel de zegenreeks doorging en de prijzenkast van het bedrijf steeds voller werd, waren de kosten voor de race-activiteiten door de steeds sterker wordende concurrentie explosief gestegen.
Het management van Abarth&C. was echter minder in winst geïnteresseerd dan in racesuccessen en dit bracht Carlo Abarth ertoe om uiteindelijk zijn bedrijf aan het Fiat-concern te verkopen, om op deze wijze het voortbestaan van de renstal te garanderen.

Een roemrijk verleden komt opnieuw tot leven, een allesoverheersende passie die vandaag de dag sterker is dan ooit tevoren: dat was de inspiratiebron voor Fiat bij de herintroductie van het het merk Abarth.
Het merk met de Schorpioen, dat decennialang synoniem was voor sportieve uitdagingen, overwinningen, stijl en passie, is terug met een nieuw programma dat tegemoetkomt aan de wensen en behoeften van de autosportliefhebbers. De herintroductie vindt plaats met volledig respect voor een verleden dat we beslist niet willen veronachtzamen maar naar de toekomst wensen te vertalen.